حضرت علی (ع) می فرمایند: آن کس که قدر خود را نشناخت به تباهی خود بشتافت

هنگام آموزش نباید به جنبه های عقلانی و منطقی وجودی یادگیرنده توجه کرد بلکه باید  علایق- سلایق -جنبه های عاطفی و روانی-نگرشی و هیجانی وجودی وی را نیز به همان اندازه مورد توجه قرار داد. بنابراین یک معلم رسالت بزرگی بر عهده گرفته است چه استعدادهایی که در اثر رفتار و توجه یک آموزگار شکوفا شده اند و بالعکس.